FIM Endeksi

Hemşire ve/veya uğraşı terapisti tarafından yapılması gereken değerlendirmeler (Kendine bakım ve sfinkter kontrolu):

A. BESLENME: Yemek hazırlandıktan sonra lokmaların ağza götürülmesi, çiğnenmesi, yutulması ve içilmesi anlamına gelir. Yemeğin kesilmesi, ekmeğe yağ sürülmesi, bardağa su dökülmesi, kavanoz kapağının açılması gibi şeyler yemeğin hazırlanmasına girdiği için bu bölümde ele alınmazlar.

B. KİŞİSEL BAKIM: Diş fırçalanması, ağız bakımı, saç taranması, el ve yüz yıkanması, hastanın tercihine göre tıraş olma veya makyaj yapmayı içerir. Bu esnada diş fırçasının veya traş kreminin sıkılması, yüzün köpüklenmesi, makyaj malzemelerinin hazırlanması gibi hazırlık evrelerini de içerir.

C.BANYO: Sırt bölgesi hariç boyundan aşağısının yıkanmasını ve kurulanmayı içerir. Hasta suyu ve banyo malzemelerini kendisi hazırlayacaktır.Banyonun nerede yapıldığı önemli değildir.

D. ÜST KISMIN GİYDİRİLMESİ: Belden yukarısının giydirilmesini ve soyunmayı içerir. Eğer ortez veya protez varsa bunları hastanın kendisi takıp çıkarabilmelidir.

E. ALT KISMIN GİYDİRİLMESİ: Vücudun alt yarısının giydirilmesini ve soyunmayı içerir. Eğer ortez veya protez varsa bunları hastanın kendisi takıp çıkarabilmelidir. Kendi çoraplarını ve ayakkabılarını kendisi giyebilmeli ve çıkarabilmelidir.

F. TUVALET: Tuvalet için çamaşırların çıkarılmasını, toplanmasını ve taretlenmeyi içerir. Tuvalet sonrası hijyenik bezini kendisi koyabilmelidir. Eğer ayda 3-5 kez taretllenme esnasında yardım alıyorsa (gözetim veya hazırlık) beşinci seviyededir.

G. MESANE KONTROLU: İdrarın istemli olarak tutulması ve istemli olarak işeyebilmeyi içerir. Ayrıca idrar kaçağının sıklığı seviyeyi belirler. Genellikle yardımın seviyesiyle kaçak sayısı doğru orantılıdır. İki parametre birbiriyle uyuşmuyorsa daha kötü olan seviyeyi belirler.

H. BARSAK KONTROLU: İstemli olarak büyük abdestin hissedilmesini ve yapılmasını içerir. Seviye belirlenirken gaita kaçağının olup olmaması da dikkate alınır. Hiç kaçak olmaması istenir.

 

Fizyoterapist tarafından yapılması gereken değerlendirmeler (Transferler ve Hareket):

I. YATAK, SANDALYE VE TEKERLEKLİ SANDALYEYE TRANSFER: Yataktan sandalyeye veya sandalyeden yatağa tüm geçiş çeşitlerini içerir. Eğer hasta yürüyorsa, transferin sonunda ayağa kalkmış hale gelmelidir.

J. TUVALETE TRANSFER: Tuvalat transferi tuvalete oturup kalkmayı içerir.

K. BANYOYA TRANSFER: Banyo transferi küvet, duş veya araba şeklinde olan banyoya girmeyi ve çıkmayı içerir.

L. YÜRÜME/TEKERLEKLİ SANDALYE: Ayakta dururken yürümeyi veya tekerlekli sandalyede otururken sandalyeyi kullanmayı içerir. En sık kullanılanı, eğer eşitseler ikisini birden işaretlemek gerekir.

M. MERDİVEN ÇIKMA: 12 - 14 basamağı bağımsız olarak inip çıkabilmelidir.

 

Psikolog tarafından yapılması gereken değerlendirmeler (İletişim ve sosyal algı):

N. ANLAMA: İşitsel veya görsel iletişimi anlama şeklindedir. Bu konuşulanları veya yazılı metini anlamaya karşılık gelir. En çok kullanılan test edilir. Eğer ikisi eşit oranda kullanılıyorsa ikisi de test edilir.

O. ANLATMA: Sözlü olarak veya işaretlerle açık ve net bir anlatım anlamına gelir. Anlatım tam ve doğru olmalı, isimlendirme hatası yapılmamalı, gramer hatası olmamalıdır. Sözlü veya işaretli anlatımdan hangisi en çok kullanılıyorsa o test edilmelidir. Eğer kullanım şekli eşitse her ikisi de kullanılmalıdır.

P. SOSYAL İLİŞKİ: Başkalarıyla gerek tedavi gerekse sosyal amaçlı olarak beraber olabilme ve iyi geçinme anlamına gelir. Sosyal olarak uyumsuz davranışlara yüksek sesle argo konuşma, aşırı gülme, ağlama, saldırgan olma veya içine kapalı olmayı örnek olarak gösterebiliriz.

Q. MESELE ÇÖZME: Günlük yaşamla ilgili meselelerin halledilmesidir. Mali, sosyal ve kişisel ilişkilerde zamanında, makul ve emin kararlar verebilmeyi, meseleleri çözmek amacıyla çeşitli aktiviteleri başlatıp, sürdürebilmeyi ve kendi kendini düzeltebilmeyi kapsar. Örneğin hastane programındaki bir değişikliğe uyum sağlama, veya alışveriş yaparak eve yiyecek getirme gibi.

R. HAFIZA: Günlük aktiviteler sırasındaki uyanıklık haliyle ilgilidir. Özellikle sözel ve görsel bilgileri hafızasına kaydetme ve gerektiğinde yeniden kullanabilme kabiliyetiyle ilgilidir. Hafıza kayıpları gerek öğrenmeyi gerekse aktivitelerin tam olarak yapılmasını engeller.